قرآن کریم.
ابنفارس، احمد (1404ق). معجم مقایس اللغه. (عبدالسلام محمد هارون، محقق). قم، مکتب الاعلام الاسلامی.
احمدی، بابک (1377). معمای مدرنیته. تهران، مرکز.
امینزاده، مریم (1399). شناخت و چیستی تمدنهای مثبت و منفی در قرآن. فقه، حقوق و علوم جزا، 5(15)، 14-23.
برگر، پیتر، برگر، بریجیت، و کلنر، هانسفرید (۱۳۸۱). ذهن بیخانمان (نوسازی و آگاهی). (محمد ساوجی، مترجم). تهران، نی.
برگر، پیتر ال (1380). موج نوین سکولارزدایی (افشار امیری، مترجم). راهبرد، 10(20)، 287–304.
پارسانیا، حمید (۱۳۸۹). روششناسی انتقادی حکمت صدرایی. قم، کتاب فردا.
نوذری، حسینعلی (پدیدآور) (1392). مدرنیته و مدرنیسم: سیاست، فرهنگ و نظریههای اجتماعی. نقش جهان.
جوادی آملی، عبدالله (1381). سروش هدایت. قم، اسراء.
جوادی آملی، عبدالله (1387). مبادی اخلاق در قرآن. قم، اسراء.
حرّ عاملی، محمد بن حسن (1409ق). وسائل الشیعه. قم، مؤسسه آلالبیت (علیهم السلام).
خسروپناه، عبدالحسین (1379). کلام جدید. قم، مرکز مطالعات و پژوهشهای حوزه علمیه قم.
راغب اصفهانی، حسین بن محمد (1412ق). مفردات الألفاظ القرآن. بیروت، دارالشامیة.
رالز، جان (۱۳۸۸). عدالت بهمثابه انصاف یک بازگویی. (عرفان ثابتی، مترجم). تهران، ققنوس.
رضاپور، زینب (1398). آسیبشناسی درسنامههای درس آشنایی با علوم قرآنی در رشته زبان و ادبیات فارسی. پژوهشنامه انتقادی متون و برنامههای علوم انسانی، 19(3)، 81-101.
ساجدی، ابوالفضل، و مشکی، مهدی (1388). دین در نگاهی نوین. قم، مؤسسه آموزشی و پژوهشی امام خمینی (ره).
سالاری راد، معصومه (1400). نقد نظریه عرفی بودن زبان قرآن با تأکید بر دیدگاه خاص علامه طباطبایی. پژوهشنامه تفسیر و زبان قرآن، 10(1)، 27-42. dor: 20.1001.1.23223804.1400.10.1.2.7
سبحانی، جعفر (1383). عرفی شدن دین. بازتاب اندیشه، 5(51)، 65-64.
سرمد، زهره، بازرگان هرندی، عباس، و حجازی، الهه (1383). روشهای تحقیق در علوم رفتاری. تهران، آگه.
سروش، عبدالکریم (1382). قبض و بسط تئوریک شریعت. تهران، صراط.
شجاعی زند، علیرضا (۱۳۸۱). عرفی شدن در دو تجربه مسیحی و اسلامی. راهبرد، 24، 146-177.
صانعیپور، مریم (1389). خدا و دین در رویکردی اومانیسمی. تهران، پژوهشگاه فرهنگ و اندیشه اسلامی.
صبحی صالح (1376). علوم حدیث و اصطلاحات آن. (عادل نادرعلی، مترجم). قم، اسوه.
طباطبایی، محمدحسین (1352). المیزان فی تفسیر القرآن. بیروت، مؤسسة الأعلمی للمطبوعات.
طبرسی، فضل بن حسن (1375). مجمع البیان فی تفسیر القرآن. بیروت، مؤسسة أعلمی.
طریحی، فخرالدین بن محمد (1375). مجمع البحرین. (حسین اشکوری، محقق). تهران، مرتضوی.
علمالهدی، جمیله (1394). نقش علوم انسانی در توسعه عرفیگرایی. راهبرد فرهنگ، 8(32)، 99-124.
فتاحیزاده، فتحیه، و لنگرودی، معتمد (1398). ظرفیتشناسی مطالعات میانرشتهای علوم قرآن و حدیث (مطالعه موردی تحلیل محتوا). مطالعات معرفتی در دانشگاه اسلامی، 23 (81)، 603-619.
فتحالهی، ابراهیم (1387). روششناسی علوم قرآن از منظر فلسفه علم. نامه حکمت، 5(1)، 151-177.
فراهیدی، خلیل بن احمد (1409ق). کتاب العین. قم، هجرت.
قراملکی، فرامرز، احد (۱۳۸۲). مهارتهای شناختی استاد مطهری در دینپژوهی. مقالات و بررسیها، (76)، 97-115.
کاتب چلبی، مصطفی بن عبدالله (1972م). میزان الحق فی إختیار الأحق. (أ. س، مصحح). استانبول، قوکیا.
کوهن، تامس (۱۳۶۹). ساختار انقلابهای علمی. (احمد آرام، مترجم). تهران، سروش.
لطیفی، علی، پارسانیا، حمید، و داودی، محمد (۱۳۹۲). «روششناسی دانش تربیت اسلامی، براساس رویکرد استنباطی تأسیسی دکتر خسرو باقری». روششناسی علوم انسانی، 19(77)، 7-38.
لیدیمن، جیمز (۱۳۹۱). فلسفه علم. (حسین کرمی، مترجم). تهران، حکمت.
لیوتار، ژانفرانسوا (۱۳۹۳). تا انسانی تأملاتی در باب فلسفه زمان. (محمدعلی جعفری، مترجم). تهران، انتشارات مولی.
مطهری، مرتضی (1389). آینده انقلاب اسلامی. تهران، صدرا.
معارف، مجید، نجارزادگان، فتحالله، و مهدوی راد، محمدعلی (1396). علوم قرآنی (وحی، اعجاز، تحریفناپذیری). تهران، سمت.
معرفت، محمدهادی (1379). علوم قرآنی. تهران، سمت.
معرفت، محمدهادی (1385). تفسیر و مفسران. قم، ذویالقربی.
مکارم شیرازی، ناصر (1371). تفسیر نمونه. تهران، دارالکتب الاسلامیه.
واسعی، علیرضا (1399). «تأملاتی درخصوص مراحل تمدن اسلامی؛ رهیافتی برای تمدن نوین». مطالعات بنیادین نوین اسلامی، 3، 1(5)، 155-178. doi: 10.22070/nic.2021.13920.1062
ویلم، ژانپل (۱۳۷۷). جامعهشناسی ادیان. (عبدالکریم گواهی، مترجم). تهران، تبیان.
الیاده، میرچا (۱۳۷۶). فرهنگ و دین؛ برگزیده مقالات دایرةالمعارف دین. (بهاء الدین خرمشاهی، مترجم). تهران، طرح نو.
یزدانی، عباس (1389). رابطه بین دین و مدرنیته؛ تعارض یا سازگاری؟. الهیات تطبیقی، 1(3)، 103-120.
Baker, O. (2010). The ulema in the Ottoman Empire: A study in decline. International Journal of Middle East Studies, 42(3), 435.
Berger, P. L. (1967). The sacred canopy: Elements of a sociological theory of religion. Open Road Media. (Original work published 1967)
Crystal, D. (1987). The Cambridge encyclopedia of language. Cambridge University Press.
Dalamangiku, M. M. (2010). Reform and decay in the late Ottoman Empire. Cambridge University Press.
Dobbelaere, K. (1981). Secularization: A multidimensional concept. Current Sociology, 29(2), 3–215.
Durkheim, É. (1893/1997). The division of labor in society. The Free Press.
Gandhi, L. (1998). Postcolonial theory: A critical introduction. Allen & Unwin.
Hamilton, M. B. (1995). The sociology of religion. Routledge.
Habermas, J. (1994). Modernity—An incomplete project. In P. Waugh (Ed.), Postmodernism: A reader (pp. 160–170). Edward Arnold.
Kumar, R. (2019). Research methodology: A step-by-step guide for beginners. SAGE Publications.
Lewis, B. (1961). The emergence of modern Turkey. Oxford University Press.
Rawls, J. (1971). A theory of justice. Harvard University Press.
Vaughan, C. (1974). The role of the ulema in the Ottoman Empire. In E. J. Zürcher (Ed.), Turkey: A modern history. I.B. Tauris.
Zürcher, E. J. (2004). Turkey: A modern history (3rd ed.). I.B. Tauris.
