Political Studies of New Islamic Civilization

Political Studies of New Islamic Civilization

Islamic Iranian Identity in the State of Transition from Tradition to Modernity; Historical Rethinking of the "Return To Islamic Self" Discourse

Document Type : Original Article

Author
Assistant Professor, Department of History, Faculty of Literature and Humanities, Shahid Chamran University of Ahvaz, Ahvaz, Iran
Abstract
The development of communications, living in a multicultural world, and openness to diverse identity formation patterns have not only reduced the role of the "discourse of returning to the self" in constructing the Iranian-Islamic identity, but have also paved the way for the assimilation of the Islamic self into the Western other. Overcoming this difficult situation requires a historical reconsideration of the factors that shaped the discourse of returning to the Islamic self. It seems that the historical decline of Iran and the defeat against colonial powers facilitated the formation of a discursive order in which three discourses—traditionalist, modernist, and returning to the Islamic self—engaged in a struggle to define the relationship between the Islamic self and the Western other. Among these, although the other-rejecting traditionalist discourse and the alliance of the Pahlavi monarchy and nationalists provided the conditions for the penetration of modernist narratives into the Iranian identity, the inconsistency of aspects of this narrative with the collective unconscious of Iranians prevented the hegemony of the modernist discourse. The discourse of returning to the self exploited this vacuum to present an ideological narrative of the relationship between the Islamic self and the Western other, and with a creative inter-discursive action, gained hegemony over other identity formation patterns. Ignoring the intellectual foundations of Western civilization, denying the ancient identity of Iran, and overlooking the sacred dimensions of the Islamic self were the main flaws of this ideological narrative of the Iranian-Islamic identity
Keywords

احمدی، بابک (۱۳۸۸). معمای مدرنیته. تهران، نشر مرکز.
اشرف، احمد (۱۳۹۵). هویت ایرانی: از دوران باستان تا پایان پهلوی. (حمید احمدی، مترجم). تهران، نشر نی.
اکبری، محمدعلی (۱۳۸۴). تبارشناسی هویت جدید ایرانی: (عصر قاجاریه و پهلوی اول). تهران، علمی و فرهنگی.
آخوندزاده، فتحعلی (۱۳۹۵). مکتوبات کمالالدوله و ملحقات آن. (علیاصغر حقدار، مصحح). آنکارا، باشگاه ادبیات.
آدمیت، فریدون (۱۳۴۹). اندیشههای میرزا فتحعلی آخوندزاده. تهران، خوارزمی.
آل احمد، جلال (۱۳۵۷). در خدمت و خیانت روشنفکران. تهران، خوارزمی.
آل احمد، جلال (۱۳۸۲). غربزدگی. تهران، فردوس.
بلقزیز، عبدالاله (۱۳۹۶). عرب و مدرنیته: پژوهشی در گفتمان مدرنیستها. (سیدمحمد آلمهدی، مترجم). تهران، علمی و فرهنگی.
تبریزی، محمدحسین بن علی اکبر (۱۳۸۷). کشفالمراد من المشروطه و الاستبداد. تهران، مؤسسه تحقیقات و توسعه علوم انسانی.
جمشیدی، محمد حسین، و ایراننژاد، ابراهیم (۱۳۹۰). چالش غربگرایی و بازگشت به خویشتن در اندیشه جلال آل احمد. مطالعات ملی، ۱۲(۲)، ۵۷-۸۲. dor: 20.1001.1.1735059.1390.12.46.3.9
زروردی کنگانی، علی مراد (۱۳۹۸). بازتابهای تمدن غربی در جهان اسلام و مساله بازگشت به خویشتن. تمدن اسلامی و دینپژوهی، ۱(۲)، ۱۰-۲۹. dor: 20.1001.1.26764830.1398.1.2.1.3
سروش، عبدالکریم (۱۳۷۲). فربه تر از ایدئولوژی. تهران، صراط.
شایگان، داریوش (۱۳۸۰). افسون زدگی جدید: هویت چهل تکه و تفکر سیار. (فاطمه ولیانی، مترجم). تهران، فرزان روز.
شایگان، داریوش (۱۳۸۹). آمیزش افقها: منتخباتی از آثار داریوش شایگان. تهران، فرزان روز.
شایگان، داریوش (۲۵۳۶). آسیا در برابر غرب. تهران، امیرکبیر.
شریعتی، علی (1357). مجموعه آثار، ج 4 (بازگشت به خویشتن). تهران، حسینیۀ ارشاد.
شریعتی، علی (بیتا). مجموعه آثار، ج 16 (اسلامشناسی). تهران، حسینیۀ ارشاد.
شریعتی، علی (بیتا). مجموعه آثار، ج 19 (حسین وارث آدم). تهران، حسینیۀ ارشاد.
شریعتی، علی (بیتا). مجموعه آثار، ج 27 (بازشناسی هویت ایرانیاسلامی). تهران، حسینیۀ ارشاد.
شریعتی، علی (بیتا). مجموعه آثار، ج 3 (ابوذر غفاری). تهران، حسینیۀ ارشاد.
عبدالهپور چناری، محمد (۱۳۹۵). بازگشت به خویشتن به مثابۀ سنت برساخته (بررسی موردی آرای جلال آلاحمد). سیاست، ۴۶(۱)، ۱۵۱-۱۷۰.
عنایت، حمید (۱۳۷۶). سیری در اندیشه سیاسی عرب. تهران، امیرکبیر.
فرکلاف، نورمن (۱۳۷۹). تحلیل انتقادی گفتمان. (فاطمه شایسته پیران، شعبانعلی بهرامپور، رضا ذوقدار مقدم، رامین کریمیان، پیروز ایزدی، محمود نیستانی، و محمدجواد غلامرضا کاشی، مترجمان). تهران، مرکز مطالعات و تحقیقات رسانهها.
فیرحی، داود (۱۳۹۸). فقه و سیاست در ایران معاصر؛ فقه سیاسی و فقه مشروطه. تهران، نشر نی.
فیرحی، داود (۱۴۰۰). فقه و سیاست در ایران معاصر، تحول حکومتداری و فقه حکومت اسلامی. تهران، نشر نی.
قادری، حاتم (۱۳۸۲). اندیشههای سیاسی در اسلام و ایران. تهران، سمت.
کاشانی، عبدالرسول (۱۳۸۷). رساله انصافیه. در رسائل مشروطیت (ج ۲، صص ۵۲۱-۵۹۰). تهران، مؤسسه تحقیقات و توسعه علوم انسانی.
کسروی، سیداحمد (۱۳۸۷). تاریخ مشروطه ایران. تهران، امیرکبیر.
کلارک، الیزابت (۱۳۹۷). تاریخ، متن و نظریه؛ مورخان و چرخش زبانی. (سیدهاشم آقاجری، مترجم). تهران، مروارید.
ملکزاده، مهدی (۱۳۸۷). تاریخ انقلاب مشروطیت ایران. تهران، سخن.
مؤلف ناشناخته (۱۳۸۷). تذکرة الغافل و ارشاد الجاهل. در رسائل مشروطیت (ج ۱، صص ۲۷۵-۳۰۳). تهران، مؤسسه تحقیقات و توسعه علوم انسانی.
نائینی، محمدحسین (۱۳۸۷). تنبیهالامه و تنزیهالمله. در رسائل مشروطیت (ج ۲، صص ۴۰۳-۴۹۰). تهران، مؤسسه تحقیقات و توسعه علوم انسانی.
نصر، سیدحسین (۱۳۸۸). معرفت و معنویت. (انشاءالله رحمتی، مترجم). تهران، دفتر پژوهش و نشر سهروردی.
نوری، شیخ فضلالله (۱۳۸۷). رساله حرمت مشروطه. در رسائل مشروطیت (ج ۱، صص ۲۵۳-۲۷۳). تهران، مؤسسه تحقیقات و توسعه علوم انسانی.
هال، استوارت (۱۳۹۱). معنا، فرهنگ و زندگی اجتماعی. (احمد گلمحمدی، مترجم). تهران، نشر نی.
یورگنسن، ماریانه، و فیلیپس، لوئیز (۱۳۹۲). نظریه و روش در تحلیل گفتمان. (هادی جلیلی، مترجم). تهران، نشر نی.
Volume 5, Issue 9 - Serial Number 9
September 2025
Pages 37-65

  • Receive Date 28 January 2025
  • Revise Date 22 March 2025
  • Accept Date 28 March 2025