Political Studies of New Islamic Civilization

Political Studies of New Islamic Civilization

Civil Rationality from the Perspective of the Holy Quran

Document Type : Original Article

Authors
Reza Gholami 1
Ruhoollah Davari 2
1 Assistant Professor, Department of Political Science, Institute of Political Thought, Revolution and Islamic Civilization, Institute of Humanities and Cultural Studies, Tehran, Iran
2 Researcher at the Department of Quranic and Hadith Sciences, Faculty of Theology and Islamic Studies, Imam Sadiq (AS) Research Institute of Islamic Sciences, Qom, Iran
10.22034/rcdir.2024.192312
Abstract
Social and civil affairs are extremely important in Islamic teachings. Basically, in Islam, individual happiness depends on social improvement. In this regard, most of the verses of the Qur'an are dedicated to basic guidance in social affairs to varying degrees. According to the general perception of Islamic rationality, it has been presented and with a macro approach, it has described the key verses of the Quran in the social arena as the infrastructure of the civil rationality of the Quran. In this article, while clarifying the main concepts, a relatively comprehensive picture of the civic rationality of the Quran has been drawn with an interdisciplinary method. The main purpose of drawing such a picture is to know the differences between the civil rationality of the Quran and other rationalities. In addition, delineating the civic rationality of the Quran can be a framework in all kinds of researches that are carried out in the field of political thought from the perspective of the Quran and modern Islamic civilization. Based on the findings of the research, the principles of civil rationality in the Quran include theoretical principles and practical principles. The theoretical principles are: innate wisdom, monotheism, meaning and purposefulness of the world, free will of man, body and soul, prophecy and legislative guidance, comprehensiveness, perfection and harmony of the teachings of religion, world and hereafter, religion and politics, and Imamat Practical principles also include: rejection of mustache, Jihad, instrumental reason and science, meritocratic and scientific governance, freedom and participation, social order, cooperation and cooperation, social justice, commanding what is good and forbidding what is bad, and social education.
Keywords
Political Thought
Rationality
Civil Rationality
Islamic Society
New Islamic civilization
قرآن کریم (1373). (ناصر مکارم شیرازی، مترجم). قم، دفتر مطالعات تاریخ و معارف اسلامى‏.
ابن ابی جمهور، محمد بن زین الدین (1405). عوالی اللئالی العزیزیۀ فی الأحادیث الدینیۀ (مصحح: عراقی، مجتبی). قم، دار سیدالشهداء للنشر.
ابن بابویه، محمدبن علی (1403). معانی الاخبار (علی اکبر غفاری، محقق و مصحح). قم، دفتر انتشارات اسلامى وابسته به جامعۀ مدرسین حوزۀ علمیۀ قم‏.
اخوان طبسی، محمدحسین، و داوری، روح الله (1397). صورت‎بندی مفهوم عدالت در قرآن کریم برمبنای معناشناسی واژۀ قسط. پژوهشنامۀ تفسیر و زبان قرآن، 7 (13)، 107-128.
بحرانی، هاشم بن سلیمان (1415). البرهان فی تفسیر القرآن. قم، مؤسسۀ البعثۀ.
بیانات آیت الله خامنه ای، دسترسی در: https://farsi.khamenei.ir.
پارسانیا، حمید (1391). جهان‎های اجتماعی، قم، کتاب فردا.
جوادی آملی، عبدالله (1383). تسنیم (حسن واعظی محمدی، محقق). قم، اسراء.
جوادی آملی، عبدالله (1390 الف). تسنیم (مجید حیدری فر و روح الله رزقی، محققان). قم، اسراء.
جوادی آملی، عبدالله (1390 ب). تسنیم (روح الله رزقی، حیدرعلی ایوبی و ولی اله عیسی زاده، محققان). قم، اسراء.
جوادی آملی، عبدالله (1392). تسنیم، قم، اسراء.
جوادی آملی، عبدالله (1391). جامعه در قرآن (مصطفی خلیلی، محقق). قم، اسراء.
جوادی آملی، عبدالله (1398). تسنیم (روح الله رزقی، محقق) قم، اسراء.
حکیم، سیدمحمدباقر (1377). وحدت از دیدگاه قرآن و حدیث (عبدالهادی فقهی زاده، مترجم). تهران، تبیان.
دیاری بیدگلی، محمدتقی، و داوری، روح الله (1400). تأثیر آیۀ نفی سبیل در سیاست خارجی جمهوری اسلامی ایران. پژوهشنامۀ معارف قرآنی، 12( 44). 7-40.
سبحانی، جعفر (1393). اصالت روح از نظر قرآن، قم، توحید.
سیدباقری، سیدکاظم (1397). حق مشارکت شهروندان و آزادی سیاسی با تأکید بر قرآن کریم. پژوهش‌های سیاست اسلامی، 6 (14). 41-65.
شاه‎عبدالعظیمی، حسین (1363). تفسیر اثنی‎عشری. تهران، میقات.
طباطبایى، سیدمحمدحسین‏ (1417). المیزان فی ‎تفسیر القرآن. قم، دفتر انتشارات اسلامی.
طباطبایى، سیدمحمدحسین (1374). المیزان فی ‎تفسیر القرآن. (محمدباقر موسوى، مترجم). قم، دفتر انتشارات اسلامی.
طبرسی، فضل بن حسن (1372). مجمع البیان فی تفسیر القرآن. (فضل الله یزدی طباطبایی و هاشم رسولی، محققان). تهران، ناصرخسرو.
طیب، عبدالحسین (1369). أطیب البیان فی تفسیر القرآن. تهران، اسلام.
قرشی بنابی، على‏ اکبر (1375). تفسیر أحسن الحدیث.، تهران، بنیاد بعثت.
غلامی، رضا (1398). نظام عقلانیت سیاسی اسلام و جایگاه آن در شکل گیری تمدن نوین اسلامی. تهران، مرکز پژوهش‎های علوم انسانی اسلامی صدرا.
کلینی، محمد بن یعقوب (1407). الکافی (محقق/مصحح: علی اکبر غفارى و محمد آخوندى). تهران، دارالکتب الإسلامیۀ.
مجلسی، محمدباقر (1403ق). بحارالانوار، بیروت، دار إحیاء التراث العربی‏.
مصباح یزدی، محمدتقی (1375). اصول عقاید 2 (راهنماشناسی). تهران، امیرکبیر.
مصباح یزدی، محمدتقی (1401). انسان‎شناسی در قرآن، قم، مؤسسۀ آموزشی و پژوهشی امام خمینی.
مطهری، مرتضی (1372). مجموعۀ آثار استاد شهید مطهرى، قم، صدرا.
مکارم شیرازی، ناصر (1371). تفسیر نمونه، تهران، دارالکتب الإسلامیۀ.
موسوی خمینی، سیدروح الله (1421ق). کتاب البیع، تهران، مؤسسۀ تنظیم نشر و آثار امام خمینی.
Political Studies of New Islamic Civilization
Volume 3, Issue 6
March 2024
Pages 31-59

  • Receive Date 25 January 2024
  • Revise Date 11 March 2024
  • Accept Date 11 March 2024