قرآن کریم.
بشیریه، حسین (۱۳۶۹). مسائل اساسی در فلسفۀ سیاسی، دانشکدۀ حقوق و علوم سیاسی (دانشگاه تهران)، 25 (21)، 191-224.
پورفرد، مسعود (۱۳۸۸). «انسانشناسی در فلسفۀ سیاسی اسلام»، قبسات، 51 (14)، 139-168.
جمعی از نویسندگان (۱۳۷۱). تفسیر نمونه (ناصر مکارم شیرازی)، دارالکتب الاسلامیۀ.
جوادی آملی، عبدالله (۱۳۸۶). وجود سیاست در حوزۀ حکمت متعالیه. پگاه حوزه، ش 216.
سبزواری، هادی بن مهدی، و صدرالدین شیرازی، محمد بن ابراهیم (۱۳۸۱). تقریرات فلسفۀ امامخمینی قدسسرّه.تهران، مؤسسۀ تنظیم و نشر آثار امام خمینی.
طباطبایی، سیدمحمدحسین (1371). المیزان فی تفسیر القرآن. تهران، دارالکتب الإسلامیة.
فدایی مهربان، مهدی (۱۳۹۴). چه باشد آنچه خوانندش سیاست؟ تهران، فلات.
اشتراوس، لئو (1373). فلسفۀ سیاسی چیست؟ (فرهنگ رجایی، مترجم). تهران، انتشارات علمی و فرهنگی.
بری، کریستوفر (1387). ماهیت بشر (م. توانا، مترجم). تهران، پژوهشگاه مطالعات فرهنگی و اجتماعی.
بشیریه، حسین (1369). مسائل اساسی در فلسفۀ سیاسی. مجله دانشکده حقوق و علوم سیاسی، 25، 191-224.
پارسانیا، حمید (1389). هستی و هبوط انسان در اسلام (دوم)، قم، معارف.
پارسانیا، حمید (1392). حدیث پیمانه؛ پژوهشی در انقلاب اسلامی، قم، معارف.
پولادی، کمال (1382). تاریخ اندیشۀ سیاسی در غرب: از ماکیاولی تا مارکس، تهران، مرکز.
حائری یزدی، مهدی (1379). علم حصولی و علم حضوری (مترجم: س. م. میری).
حائری یزدی، مهدی (1995). حکمت و حکومت، تهران، شادی.
گروه نویسندگان (1386). فلسفه و جامعه و سیاست (عزت الله فولادوند، مترجم). تهران، ماهی.
کدیور، محسن (1387). نظریه های دولت در فقه شیعه، تهران، نشر نی.
لاک، جان (1387). رسالهای دربارۀ حکومت، تهران، نشر نی.
محمودی، سیدعلی (1372). ارکان اصلی فلسفۀ سیاسی توماس هابز.
موسوی خمینی، سید روح الله (۱۳۸۰). شرح چهل حدیث (أربعین حدیث). مؤسسۀ تنظیم و نشر آثار امام خمینی.
موسوی خمینی، سید روح الله (۱۳۸۲). شرح حدیث جنود عقل و جهل، مؤسسۀ تنظیم و نشر آثار امام خمینی.
موسوی خمینی، سید روح الله (1392). کتاب البیع، مؤسسۀ تنظیم و نشر آثار امام خمینی.
هابز، توماس (1395). لویاتان (مترجم: حسین بشیریه). تهران، نشر نی.