قرآن کریم.
نهجالبلاغه.
آخوند خراسانی، محمدکاظم (۱۴۱۱). کفایه الاصول. قم، مؤسسه آلالبیت لاحیاء التراث.
ابن فارس، ابی الحسین احمد (۱۴۰۴). معجم مقاییس اللغه. قم، دفتر تبلیغات اسلامی.
ابن منظور، محمد بن مکرم (۱۴۱۴). لسان العرب. بیروت، دار صادر.
اسدی نسب، محمدعلی. (۱۴۰۱). مبانی قرآن شناختی علوم انسانی اسلامی. قم، پژوهشگاه فرهنگ و اندیشه اسلامی.
بروجردی، سید حسین (۱۳۹۲). لمحات الاصول افادات الفقیه الحجه آیت الله العظمی البروجردی. تهران، مؤسسه تنظیم و نشر تراث الامام الخمینی.
جوادی آملی، عبدالله (۱۳۷۴). شناخت شناسی در قرآن. قم، دفتر انتشارات اسلامی.
جوهری، اسماعیل بن حماد (۱۴۰۷). الصحاح فی اللغة. (احمد عبدالغفور عطار، محقق). بیروت، دارالعلم.
حائری یزدی، مهدی (۱۳۸۴). کاوش های عقل عملی. تهران، موسسه پژوهشی حکمت و فلسفه ایران.
حسین زاده، محمد (۱۳۸۱). مبانی نظریه تعدد قرائت ها. قبسات، ۷ (۲۳)، ۳-۹.
خمینی، سید مصطفی (۱۴۰۷). تحریرات فی الاصول. تهران، وزارة الثقافة و الارشاد الاسلامی.
رشاد، علی اکبر. (۱۳۸۷). درآمدی بر مبانی منطق کشف گزاره ها و آموزه های دینی. تهران، دبیرخانه هیئت حمایت از کرسی نظریهپردازی.
رضایی اصفهانی، محمدعلی (۱۳۹۳). علم پیشرفته از منظر قرآن و حدیث. قرآن و علم، ۸ (۱۵)، ۹۵-۱۲۸.
سبزواری، ملا هادی (۱۳۶۹). شرح منظومه. (حسن حسن زاده آملی و مسعود طالبی، مصححین). قم، ناب.
صدر، سید محمدباقر (۱۴۰۶). دروس فی علم الأصول. بیروت، دارالکتاب اللبنانی.
طباطبائی، سید محمدحسین (بی تا). المیزان فی تفسیرالقرآن. قم، اسماعیلیان.
طبرسی، فضل بن حسن (۱۴۱۵). مجمع البیان فی تفسیر القرآن. بیروت، مؤسسة الأعلمی للمطبوعات.
طوسی، محمد بن حسن (۱۴۰۵). التبیان فی تفسیر القرآن. بیروت، دار احیاء التراث العربی.
عارفی، عباس (۱۳۸۱). معرفت و گونههای توجیه. ذهن، ۳ (۹)، ۳-۲۰.
عروسی الحویزی، عبد علی بن جمعة (۱۴۱۵). تفسیر نورالثقلین. (سید هاشم رسولی محلاتی، مصحح). قم، اسماعیلیان.
علیتبار فیروزجایی، رمضان (۱۴۰۱). منطق علوم انسانی اسلامی. تهران، پژوهشگاه فرهنگ و اندیشه اسلامی.
علیتبار فیروزجایی، رمضان (۱۴۰۱). تحلیلی بر رئالیسم ارزش شناختی در علوم انسانی: با تأکید بر واقع نمایی قضایای ارزشی. ذهن، ۲۳ (۸۹)، ۳۵-۶۶.
علیتبار فیروزجایی، رمضان (۱۳۹۲). معرفت دینی. تهران، پژوهشگاه فرهنگ و اندیشه اسلامی.
غروی اصفهانی، محمدحسین (۱۴۰۹). بحوث فی الاصول. قم، مؤسسة النشر الاسلامی.
فایرابند، پل (۱۳۷۵). بر ضد روش: طرح نظریه آنارشیستی معرفت. (مهدی قوام صفری، مترجم). تهران، فکر روز.
فعالی، محمد تقی (۱۳۸۰). توجیه ترکیبی در حکمت سینوی و صدرایی. ذهن، ۲ (۵)، ۱۲۱-۱۳۲.
فعالی، محمدتقی (۱۳۷۷). درآمدی بر معرفت شناسی معاصر و دینی. قم، معارف.
فیومی، احمد (بیتا). المصباح المنیر. بیروت، المکتبة العلمیة.
قرائتی، محسن (۱۳۸۳). تفسیر نور. تهران، مرکز فرهنگی درس هایی از قرآن.
کلینی، محمد بن یعقوب (۱۴۰۷). الکافی. (علی اکبر غفاری و محمد آخوندی، مصححین). تهران، دارالکتب الإسلامیة.
مصباح یزدی، محمدتقی (۱۳۷۳). آموزش فلسفه. تهران، سازمان تبلیغات اسلامی.
مطهری، مرتضی (۱۳۸۹). مجموعه آثار (ج ۲۲). تهران، صدرا.
مظفر، محمدرضا (۱۴۱۷). المنطق. قم، اسماعیلیان.
مکارم شیرازی، ناصر (بی تا). تفسیر نمونه. تهران، دارالکتب الإسلامیة.
نراقی، محمدمهدی (۱۴۰۵). جامع السعادات. تهران، حکمت.
Bandura, A. (1977). Social Learning Theory. Prentice-Hall.
Gadamer, Hans Georg. (1994). (J. Weinsheimer & D. G. Marshal, Trans.). Continuum Intl Pub Group.
White, Alan. R. (1967). Coherence Theory of Truth. In The Encyclopedia of Philosophy (pp. 2-130). Macmillan.
